آموزش پس انداز برای کودکان و نوجوانان

آموزش پس انداز برای کودکان و نوجوانان

by مدیر خرداد ۲۶, ۱۳۹۸
آموزش پس انداز برای کودکان

عادت پس انداز کردن را از ۷ سالگی به فرزندان مان بیاموزیم

آموزش پس انداز برای کودکان و هوش مالی مسائلی است اکتسابی که می تواند به سادگی از کودکی به فرزندان خود آموزش دهیم. با ما در این مقاله همراه باشید تا تکنیک های مفیدی در این زمینه به شما آموزش دهیم.

بهترین سن برای آموزش پس انداز کردن پول به کودکان چه زمانی است؟

نسرین امیری، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان: پول پدیده ای مجازی است، به همین دلیل کودکان تا هفت سالگی نمی توانند اهمیت پول را درک کنند.کودکان هفت ساله در فضایی ذهنی هستند و تفاوت مسائل عینی و انتزاعی در ذهن شان شکل نگرفته اما وقتی وارد مدرسه می شوند و اهمیت مسائل مالی را بیشتر درک می کنند. باید آموزش مدیریت مالی را آغاز کرد.

بیمه پس انداز

پس انداز

بچه ها زیر هفت سال آنچه را می بینند باور می کنند موضو عات عینی و ملموس مثل یک جسم رنگی توجه شان را بیشتر جلب میکند. باتوجه به وجود این تفاوت ها بین کودکان و بزرگسالان، نمی توانیم به آنها بگوییم انسان ها پولی را براساس فرآیندی تاریخی خلق کرده اند و این مقوله ای مجازی است که برای تسهیل در مبادلات اقتصادی ایجاد شده است:بنابراین از آنجا که پول پدیده ای مجازی است، تا قبل از هفت سالگی نمی توانیم پس انداز کردن را به فرزندان مان یاد بدهیم و در این مدت پدر و مادر نیازهای فرزندشان را برطرف می کنند.

از آنجا که پول پدیده ای مجازی است، تا قبل از هفت سالگی نمی توانیم پس انداز کردن را به فرزندان مان یاد بدهیم و دراین مدت، پدر و مادر نیازهای فرزندشان را برطرف می کنند.

پول قدرت به دست آوردن چیزهاست، اما اگر این ارزش را از آن بگیریم فقط یک تکه کاغذ است و این همان تصوری است که یک کودک تا بیش از هفت سالگی درباره پول دارد برای مثال اگر طراحی اسکناس هزار تومانی از اسکناس ۱۰ هزار تومانی زیباتر باشد، کودک اسکناس هزار تومانی را ترجیح می دهد، اما از آنجا که،ما در دنیای مجازی و نمادها زندگی میکنیم و می دانیم پول فقط یک نماد است و ارزش اسکناس ۱۰ هزارتومانی ۱۰ برابر اسکناس هزار تومانی است ، ناخودآگاه اسکناس ۱۰ هزارتومانی به نظرمان زیباتر می آید.

اگر قرار باشد پس انداز کردن  را بعد از هفت سالگی به کودکان خود یاد بدهیم، اولین قدمی که باید برداریم چیست ؟

وقتی کودکان وارد مدرسه می شوند کم کم شمارش را یاد میگیرند و می توانند برخی از نیاز های خود را با خرید کردن تامین کنند در این زمان است که والدین به کودکشان می آموزند پول یک واسطه است که از طریق آن می توان نیازها را برطرف کرد. بهتراست از ابتدا بچه ها را وارد فرایند هزینه ها و مخارجی که وجود دارد کنیم تا آنها بدانند خانواده برای چه مواردی هزینه می کند.در این صورت از شکل گیری این تصور که خرج کردن پول صرفا برای تفریح کردن است،جلوگیری می کنیم. اغلب می بینیم که پدر و مادر زمانی به کودکان شان پول میدهند که آنها بخواهند تفریح کنند. این موضوع باعث می شود فرزند ما فکر کند پول فقط برای تفریح کردن استفاده می شود؛ در حالیکه قرار نیست پول فقط در این زمینه صرف شود و در زمینه های دیگری مثل برق، آب و دیگر نیازهای خانواده مانند درمان و حتی سکونت در خانه اجاره ای نیز صرف شود.

چگونه می توان منطق حاکم بر حوزه اقتصادی را به کودکان آموخت؟

زمانیکه کودک وارد مدرسه می شود، در ابتدا به صورت روزانه به او پول می دهیم و می گوییم این میزان پول برای چه خرید هایی به تو داده شده است. برای مثال به او می گوییم تو می توانی با این میزان پول یک کیک به همراه یک شیر کاکائو برای خودت بخری. آرام آرام می توانیم با فاصله بیشتری پول تو جیبی به کودک مان بدهیم و نیازهای دیگری مثل خرید لوازم التحریر را هم به عهده اش بگذاریم و پول بیشتری هم برای این خرید به او بدهیم.

اینجاست که کودکان یاد میگیرند می توانند برخی لوازم را نخرند یا از وسایل بهتر نگهداری کنند تا پول هایش را پس انداز کند و در آینده نزدیک کالای دیگری را که دوست دارد با آن بخرد. بهتر است زمانیکه کودک می خواهد وسایل یا ابزار غیر ضروری بخرد، به او بگوییم برای خرید آن می تواند از پس اندازش استفاده کند. در این شرایط کودک با مفهوم واقعی پس انداز کردن آشنا می شود. بنابراین این استدلال منطقی در ذهن کودک مطرح می شود که ((من شاید ترجیح بدهم به جای اینکه هر روز کیک بخرم از نون و پنیر خانه یک لقمه درست کنم و در مدرسه درست کنم تا بعد از یک هفته بتوانم آن عروسک یا وسایل بازی مورد علاقه ام را بخرم.)) به این شکل می توان کودک را با مفهوم و این گونه اقعی پس انداز کردن آشنا کرد.

با انجام کارهای دیگری مانند خرید قلک هم می توان عادت پس انداز کردن را رواج داد؛ البته باید در نظر داشته باشیم که کودک با رفتار ما نیز این موضوع را لمس کند که در چه شرایطی می تواند پول پس انداز شده را مصرف کند. زمانیکه خانواده می گوید نمی تواند کالایی را که کودک درخواست کرده است، بخرد ،نباید از تصمیم خود برگردد؛ البته این تصمیمات باید مبنی بر یک منطق باشد و در همه تصمیم گیری های خانواده به آن توجه شود وقتی خانواده می خواهد برای یکی از کودکانش تبلت بخرد، بهتر است کودک را در تامین هزینه این وسیله جدید برای خودش، سهیم کند در این صورت پس انداز کردن و مشارکت در تامین نیازمندی هایش بیشتر برایش ملموس میگردد و نتیجه پس انداز کردن را هم می بیند. اینکه پدر و مادر به فرزندشان نشان دهندکه پس انداز های خود را چگونه خرج می کنند.در تشویق کردن کودک به پس انداز کردن بسیار موثر است. یک راهکار دیگر نوشتن فهرستی از شیوه خرج کردن پول است.زمانیکه کودکان مخارج خود را به صورت یک فهرست با تقسیم بندی های جداگانه بنویسند. همین نوشتن هزینه کرد به آنها کمک می کند درباره شیوه خرج کردن منابع مالی که در اختیار دارند نیز بهتر فکر کنند.

اما گاهی کودکان برای گرفتن پول بیشتر از سهم تعیین شده از پدر و مادر به بهانه های زیادی متوسل می شوند. خیلی وقت ها با خانواده ای روبه رو می شویم که از چانه زنی با فرزندشان خسته می شوند. کودکان حتی می توانند از لجبازی و سرباز زدن از خوردن غذای روزانه برای شکستن مقاومت خانواده استفاده کنند.

شرایط چانه زنی زمانی پیش می آید که کودک از مادر می خواهد پولی اضافه بر خرجی ماهانه در اختیارش قرار دهد و او سهمش را مدتی بعد بپردازد؛ اما والدین نباید این وعده را قبول کنند، چرا که این رفتار کودک اگر عادت شود، به نوعی وعده دروغ تبدیل می شود.

اگر یک روز کودک مان علاوه بر میزان خرجی ماهانه ، پول بخواهد، بهتر است شبیه وام دادن با این کودک رفتار کنیم و بر سر زمان باز پرداخت پول توافق کنیم و از راه مصرف این میزان پول درخواستی کمک کنیم. کودکان باید این موضوع را متوجه شوند که اگر مشتری خوش حسابی باشند، در آینده هم می توانند دوباره در خواست وام کنند. پدران و مادران بدانند همه اتفاقاتی را که در دنیای آدم بزرگ ها می افتد، می توان برای کودکان شبیه سازی کرد.

این رویکرد تربیتی بر تصور کودکان از پدیده پول و کسب مال،چه تاثیری بر رفتار آنها می گذارد؟

مهم ترین مشکل خانواده های ایرانی این است که فقط زمانی به کودکان شان پول می دهند که می خواهند تفریح کنند. کودکی که فقط در موقعیت های تفریح مثل رفتن به شهربازی، خرید خوراکی یا بازی با همسالان خود از مادر پول میگیرد، فکر می کند پول برای تفریح کردن به کار می آید، این موضوع در نهایت سبب می شود همین کودکان وقتی وارد سنین جوانی و استقلال شوند فکر کنند باید به دنبال ساده ترین راه برای به دست آوردن پول باشند و حتی ممکن است به دنبال راه های خلاف بروند،درحالیکه پول یا راه به دست آوردن مال هم باید یک مقام و ارزشی داشته باشد و ما موظفیم این موضوع را در تربیت کودکان بگنجانیم. این اعتقاد که پول باید حلال باشد و در پی فرایند زحمت کشیدن به دست آمده باشد، بر همین موضوع تاکید می کند. در این صورت کودک یاد می گیرد اگر روزی یک چمدان پر از پول پیدا کرد، حتی اگر با آن نیازهایش را برآورده کند، با پولی که خودش با زحمت و کار خود به دست آورده یک تفاوت مهم دارد :

یکی از راههای که می توان کودک را در فضای واقعی اقتصادی قرار داد، قراردادن کودکان در موقیعتهای کاری است. آیا می توان کودک را وارد این فضا کرد؟

خانواده ها می توانند کودکان خود را تشویق کنند و پروژه هایی را برای به دست آوردن پول تعریف و آن را اجرائی کنند این کار به کودکان کمک می کند با ارزش واقعی پول آشنا شوند و بتوانند راه های کسب پول را بیاموزند. در گذشته طرحی شبیه طرح کاد بود که الان دیگر  اجرا نمی شود و امروز خانواده ها می توانند این طرح را با نظارت و حمایت خودشان انجام دهند. شاید نفع اقتصادی این طرح کم باشد؛ اما این موضوع چندان مهم نیست آنچه مهم است این است که به کودکان شیوه درست  پس انداز کردن را یاد بدهیم. تلاش کردن برای به دست آوردن پول بسیار مهم است.

خانواده های ایرانی باید بدانند که حمایت های بی قید و شرط باعث می شود کودکان دنیای واقعی را تجربه نکنند و از سوی دیگر بسیار خودخواه و بی مسئولیت شوند؛ برای مثال یک سنت پسندیده که می تواند تا حدی مانع خودخواه شدن کودک در زمینه اقتصادی شود، این است که از همین سنین کم به فرزندان مان یاد بدهیم همیشه مقداری از پول خود را برای فقرا کنار بگذارند. ما هم باید این کار را انجام دهیم تا آنها تشویق شوند.

چنین رفتاری به کودک یاد می دهد در جامعه بزرگ تری زندگی میکند که اعضای دیگر هم دارد و باید به کسانی که نیازمند هستند هم کمک کرد؛ بنابراین بهتر است کمک کردن به فقرا و نیازمندان را جزء هزینه کرد خانواده و کودک مان لحاظ کنیم.

مورد بعدی که در عصر جدید بسیار بسیار مهم است، خرید بیمه عمر و آتیه کودکان برای آنها می باشد که کمک می کند تا کودک شما آینده درخشانی در زمینه خرید مسکن،سرمایه اولیه برای کار،تامین جهیزیه ، رفتن به دانشگاههای معتبر جهان و … داشته باشد.

در این مدل پس اندازی بیمه آتیه کودکان شما به آنها تصور و تجسم درخشانی از آینده عالی برای آنها تداعی می کنید تا بتوانند با آن ارتباط نزدیکی برقرار کنند سپس یک قلک ماهانه خریداری کرده و به آنها می گویید که شما باید از پول تو جیبی خود فرضا ۲۰% را در داخل این قلک برای ساختن یک آینده عالی برای خود پس انداز کنی؛سپس در پایان هر ماه به او اجازه دهید تا حاصل دسترنج و پس انداز خود را خودش از قلک خارج کرده و شمارش نموده و برای واریز به حساب بیمه آتیه کودکان تحویل شما دهد؛ بدینوسیله هم کودک شما عادت به پس انداز را می آموزد و هم حاصل پس انداز کردن خود را لمس کرده که آن نیز عادت به برنامه ریزی و رسیدن به موفقیت می باشد.

آینده کودکان از همین امروز توسط شما ساخته می گردند.

Social Shares

Related Articles